Werken met aandacht voor de psychologie achter het eetgedrag van jouw cliënt

Je besteed waarschijnlijk al meer aandacht aan de psychologie van eetgedrag dan je denkt...

Als jouw klant je vertelt dat het haar niet gelukt is om te eten volgens de planning en ze zegt dat ze zo gefrustreerd is over haar voortgang. 

En je ontdekt in het gesprek dat ze slecht had geslapen dit weekend. Dat ze haar ontbijt had overgeslagen en 's avonds in een eetbui was belandt.

Ze vertelt je dat ze elke avond laat was gaan slapen, en ontzettend jaloers was op hoe die ene collega ontzettend veel gewicht was verloren met het gebruik van een GLP-1.

Je voelt dan ook wel aan, dat het allemaal niets met het eetschema te maken heeft. Maar toch kan het op dat moment lastig voelen om een laagje dieper te gaan. 

En dat is niet gek, als je geleerd hebt om naar voeding te kijken als een energiebalans en een samenspel van vitamines en mineralen. Terwijl het eetgedrag van jouw cliënt in de realiteit met zoveel meer persoonlijke zorgen en gedachten te maken heeft.

Het eetgedrag van jouw cliënt is een samenspel van biologische, psychologische en sociale factoren

Dit wordt ook wel het biopsychosociale model genoemd. Als professional is het waardevol om naar al deze lagen te leren kijken. Niet omdat je alles altijd zelf moet kunnen behandelen, maar omdat je anders belangrijke verklaringen voor het gedrag van je cliënt kunt missen.

Biologisch: honger, slaap, macro's en micro's, training & herstel, alcohol, caffeine. 

Dit is het deel wat waarschijnlijk vertrouwd voelt. En als die klant je vertelt dat deze 's avonds in een eetbui is beland, is het eerste wat je doet even checken of deze gedurende de dag wel genoeg heeft gegeten. 

Psychologisch: dit is het alles-of-niets denken wat je herkent bij jouw klant. De zelfkritiek, de negatieve zelfpraat, de angst om aan te komen, of die negatieve spiraal waar jouw klant in belandt, als het even tegen zit

Denk aan de schaamte die de klant heeft, over het niet kunnen volhouden van bepaald eetgedrag. Of de schaamte die jouw klant voelt over het eigen lijf.

Sociaal: dit is het onderling vergelijken, de familiedynamiek rondom eten. De druk van de maatschappij om er op een bepaalde manier uit te zien om je goed genoeg te voelen. Om het gevoel te hebben dat je ergens bij hoort en geaccepteerd wordt. 

Ook de relatie tussen jouw en de klant speelt een belangrijke rol

In hoeverre verwacht jouw klant een oordeel van jou? Of voelt ze zich veilig om je écht een inkijkje te geven in wat er precies gebeurt? Heeft ze het gevoel dat ze zich beter voor moet doen dan ze zich voelt? 

Want de druk om een "goede coachee" of cliënt te zijn, heeft ook effect op wat jouw klant doen. En, op wat jouw klant wel of niet met je deelt.

Als je werkt met mensen aan hun gezondheid, moet je aandacht hebben voor al deze factoren.

Wat er mis gaat als je de psychologie achter het eetgedrag geen aandacht geeft

Als je geen aandacht schenkt aan de psychologische factoren wordt de klant die wil afvallen voor meer zelfvertrouwen mogelijk aangemoedigd om haar diepere 'waarom' te vinden en zich te richten op gezondheidsbevorderend gedrag. Zonder dat er wordt stilgestaan bij wáárom het gewichtsverlies eigenlijk zo urgent voelt. 

Terwijl dit een gesprek is, wat we niet over het hoofd mogen zien. Helemaal niet als we de cliënt willen helpen om zich goed genoeg te voelen, lós van wat de maatschappij haar leert over wanneer lichamen goed genoeg zouden zijn.

Zie dit als jouw uitnodiging om nieuwsgierig te worden naar die andere factoren die meespelen bij jouw klant.

Want je hoeft niet telkens terug te vallen op het bespreken van voeding, als jij ook wel aanvoelt dat jouw klant voldoende voedingskennis heeft. En de obstakels ergens anders liggen.

Als een klant zegt gefrustreerd te zijn over het gebrek aan vooruitgang, raak jij dan in paniek? Probeer je de klant gerust te stellen met uitleg over gewichtsschommelingen? Of kun je nieuwsgierig worden naar waar die frustratie bij jouw klant daadwerkelijk mee te maken heeft?