Hoe kan ik stoppen met emotie eten? - Blij Dieetvrij

Hoe kan ik stoppen met emotie eten?

Stoppen met emotie eten is vaak een verlangen dat ontstaat vanuit een wens om af te vallen. En dat is ook waarom het vaak niet lukt.

Misschien als je stress voelt, is eten jouw oplossing? Of als je iets te vieren hebt, kun je die traktatie echt niet missen? Daar is niets mis mee, toch? Willen stoppen met emotie eten is vaak een verlangen dat ontstaat vanuit dieet-denken. Vanuit een wens om ons lichaam te veranderen. En dat is dan ook precies de reden waarom het ons dikwijls juist niet lukt om rust te vinden rondom eten.

We creëren met die wens juist extra stress op ons eetpatroon.

Als je eten gebruikt om NIETS te hoeven voelen, en jezelf af te leiden van alles wat er in jouw leven gebeurt, dan is het uiteraard wel interessant om eens te onderzoeken hoe je daarmee om kan gaan. Onze emoties zijn immers waardevolle boodschappers. En als we ze maar lang genoeg onderdrukken kan dat weer voor een hele heisa aan andere problemen zorgen.

Daarom is emotie eten uiteraard wel een belangrijk thema in de Blij Dieetvrij Club, en wil ik je ook in deze podcast dieper meenemen in dit thema!

Benieuwd naar hoe ik kijk naar de wens te willen stoppen met emotie eten? 

En welke tips ik je hieromtrent kan geven? Press play!

Vergeet je niet te abonneren op mijn podcast via bijvoorbeeld Itunes, als je op de hoogte wilt blijven van de allernieuwste afleveringen. En schroom niet om een linkje naar de podcast te delen met jouw familie of vrienden, als je denkt dat deze aflevering mogelijk waardevol voor ze kan zijn.

Waarom het goed is om hier de dieetmentaliteit te herkennen

Zoals ik al eerder beschreef, is het vooral de dieetcultuur die ons "bang" maakt voor het eten uit emotie. Dit zou volgens velen immers zorgen voor die extra kilo's die we met ons meedragen.

Maar ik wil in deze podcast graag een hele andere blik met jou werpen op dit thema! 

Allereerst, het is heel normaal om met vlagen wat te eten uit emotie. Het is een mooie manier om om te gaan met overweldigende emoties.

En daarnaast: jouw lijf kan die lekkernij écht wel verteren.

Toen ik recentelijk mijn vakantie naar Portugal moest annuleren omdat mijn zoon niet mee mocht vliegen met de waterpokken, merkte ik ook hoe mijn gedachten soms afdwaalden naar lekkernij. Ik zat op de bank naar de regenachtige tuin te staren. En ja, ik was verdrietig over het feit dat die reis niet door kon gaan!

Onszelf willen afleiden van die emoties is heel normaal. En onszelf troosten met eten is iets wat we natuurlijk van jongs af aan leren. (Weet je nog toen je viel, en je oma je een lekker snoepje aanbood? ;))

Er is in essentie niets mis met emotie eten

Er is in essentie niets mis met emotie eten

Het grootste probleem met emotie eten is misschien wel de schuld en schaamte die het dikwijls veroorzaakt, waardoor we uiteindelijk weer in die restricties terecht komen.

Als je eet uit emotie, dan maak je je vervolgens misschien wel druk over wat dat wel niet doet met jouw lichaam? Misschien ben je bezorgd over het feit dat je eigenlijk helemaal geen fysieke honger had, en of je nu niet veel te veel hebt gegeten?

Zo kan emotie eten er voor zorgen dat we weer in onze controle-behoefte vervallen.

Dat we besluiten maar weer even extra "op te letten", of onszelf weer nieuwe restricties opleggen. En daarmee zorgt dat emotie eten ervoor, dat we in een chaotische relatie met eten blijven vastzitten.

Maar als we soms wat eten uit emotie, en dat diep van binnen helemaal kunnen accepteren en gewoon verder kunnen gaan met onze dag... Wat maakt dat eten vanuit een emotionele behoefte dan eigenlijk uit? Het vult jouw buik, waardoor je waarschijnlijk bij een volgende maaltijd wat minder trek hebt. Jouw lichaam kan dat eten wel aan. 

Ruimte geven aan onze onderliggende behoeftes

Wat ik wél merk is hoe we soms, door te eten uit emotie, geen aandacht meer schenken aan onze onderliggende behoeftes.

Als je eten gebruikt om NIETS te hoeven voelen, en jezelf af te leiden van alles wat er in jouw leven gebeurt, dan is het wel interessant om eens te onderzoeken hoe je daarmee om kan gaan.

Want welk stukje van jezelf stop je daarmee weg? Welke onderliggende behoeftes blijven daarmee onvervuld?

“Welk stukje van jezelf stop je weg? Welke onderliggende behoeftes blijven onvervuld?”


Saskia Koopman

Emotie eten is slechts een korte termijn-oplossing

Als het gaat om omgaan met bijvoorbeeld angst en stress is eten natuurlijk geen blijvende oplossing. Vaak kunnen we onszelf door te eten wel tijdelijk afleiden van ons gevoel, maar popt deze emotie toch later weer opnieuw op, bijvoorbeeld zodra we stoppen met eten. (Of we voegen extra stress toe, omdat we ons nu ook nog zorgen maken over ons eetpatroon!).

Emotie eten is geen oplossing de je op de langere termijn een goed gevoel gaat geven.

Maar als je eet vanuit emotie, start dan allereerst eens met het tonen van wat zelfcompassie. Geef jezelf het signaal dat het helemaal oké is om wat te eten vanuit emotie. Het is heel erg menselijk. En we eten allemaal weleens als we gestrest zijn, of als we iets moois te vieren hebben.

Eten is ook emotie. Eten mag ook emotioneel zijn. Eten mag genieten zijn!

In tegenstelling tot wat we vaak zeggen vanuit de dieetmentaliteit: eten is NIET slechts energie. We zijn geen machines. Eten is ook genot, verbinding en herinnering..

Ook intuïtief eten kan een dieet worden, als je jezelf alleen maar toestemming geeft om te eten als je fysieke honger hebt, en je van jezelf nooit op andere momenten mag eten.

Je mag eten gewoon gebruiken als het je even helpt. Daar is helemaal niets mis mee.

Je creëert extra stress op je eetpatroon als je probeert te stoppen met emotie eten

Komt de wens om te stoppen met het eten uit emotie, vanuit de wens om af te vallen? Dan creëer je hiermee alleen maar extra stress op ons eetpatroon. Dat wat we niet MOGEN, wordt alleen maar extra aantrekkelijk gemaakt. 

Iets lekker moeten weerstaan van jezelf, vraagt immers om een hoop wilskracht. En wilskracht is als een spier, die is niet onuitputtelijk.

Helemaal als je heftige emoties ervaart, dan is jouw wilskracht waarschijnlijk nauwelijks aanwezig.

Stoppen met emotie eten moet dan ook nooit gaan om wilskracht en discipline.

Hoe creëer ik dan toch verandering?

Dat kan alleen als jouw verlangen om te veranderen komt vanuit oordeelloze nieuwsgierigheid. Vanuit zelfzorg, en liefde voor jezelf.

Als je heel graag wilt weten wat er diep van binnen bij jou allemaal gaande is, zodat je op een ander niveau kunt gaan zorgen voor jezelf. Als je bereid bent om ernaar te luisteren, die emoties de ruimte te gaan geven. En je staat ervoor open om ze te doorvoelen.

Hoe kan ik de dingen ruimte geven, die ruimte moeten krijgen?

Als je een bal onder water duwt, plopt hij vanzelf op een later moment weer omhoog. En zo werkt dat ook met emoties als we ze niet echt de ruimte geven, ze erkennen en doorvoelen.

Eten uit emotie is vaak een automatische gewoonte

De gewoonte om iets te pakken, zoals chocolade bij stress, is dikwijls een ingesleten automatische gewoonte. Je hebt ooit aangeleerd dat die chocolade je helpt, en omdat het dat vaak ook op de korte termijn doet, groeit de craving naar chocolade bij momenten van stress.

In de gratis masterclass geef ik een schematische weergave van zo'n gewoonte, en leg ik je uit hoe deze patronen precies werken.

Het eten van chocolade zorgt ervoor dat er chocolade vrijkomt in jouw hersenen. En dopamine, die geeft ons (ook al maar kort) een geluksgevoel. Het is dus niet de chocolade waar we diep van binnen vaak naar verlangen, maar naar het gevoel wat die chocolade ons kan geven.

We zijn gemaakt om ons van pijn af, en naar genot toe te bewegen. Dat zit ingebouwd in ons DNA.

En denk nu niet meteen; oh, zie je wel? Net als cocaïne is suiker verslavend, want ook cocaïne zorgt voor die dopamine-shot! Lekker eten zorgt ervoor dat er dopamine vrij komt, net zoals het kijken naar schattige puppy's, het knuffelen met een geliefde, of het luisteren naar mooie muziek. En al die dingen zijn óók niet verslavend. 😉

Het belangrijkste is dat je snapt dat je behoefte hebt aan je goed voelen. En daar is helemaal niet mis mee.

We zijn gemaakt om ons van pijn af, en naar genot toe te bewegen

Dus het belangrijkste is dat we gaan ontdekken hoe we op zo'n emotioneel moment, die onderliggende behoefte kunnen vervullen. En de voor jouw optimale manier om die behoefte te vervullen, kun je niet in één keer ontdekken.

Daarnaast is het eten van die chocolade ook altijd nog een ingesleten patroon. Dus ook al zoek je naar andere manieren om aan jouw onderliggende behoeftes te voldoen, je zal nog vaak genoeg in dat oude patroon vervallen. Het gedrag helpt je immers, en dat heeft jouw brein geleerd!

Oefen met bewuste aandacht 

Hoe je jouw gewoontes doorbreekt is allereerst door te proberen bewust te zijn van de momenten waarop je in dat patroon terecht komt. Dit wordt in het Engels ook wel een pattern-interrupt genoemd.

Oefenen met het creëren van een bewuste pauze tussen jouw trigger en jouw gewoonte-gedrag is dat wat helpt. Ook al is dat een enorme opgave op zich.

Ik heb het daarbij overigens niet over wilskracht inzetten om jezelf te stoppen. Maar enkel over bewuste aandacht. Je moet die pauze willen inlassen, maar zonder jezelf vervolgens het eten te ontzeggen.

Wat ik vaak zie gebeuren is dat we die bewuste pauze proberen te gebruiken als tool om onszelf vervolgens het eten te ontzeggen. Dan werkt het helaas niet. Dan gaat het je niet lukken om dat bewuste pauze moment te creëren. Omdat alles in jouw brein, en alles in jouw lijf, gefocust is op dat eten. Op die dopamine-shot. Op die afleiding die dat eten je kan geven.

Geef jezelf dus altijd onvoorwaardelijke toestemming om ná dat pauze moment alsnog te gaan eten. In de Blij Dieetvrij podcast (rond min. 18)  geef ik meer voorbeelden van hoe die insteek er precies uitziet en hoe je jezelf hier doorheen kan coachen.

We zijn vaak bang voor die negatieve emoties

Wat ik heb ontdekt is hoe bang we vaak zijn voor al die negatieve emoties. We hebben nooit echt ontdekt of geleerd hoe we die emoties de ruimte kunnen geven. Terwijl het een onderdeel is van ons mens zijn. Het zijn onze boodschappers.

Het is belangrijk dat je hieromtrent weer leert te vertrouwen op jouw lijf. Op jouw lichaamssignalen. Dat je steeds beter leert aanvoelen wat jouw onderliggende behoeftes zijn.

Als je merkt dat je hieromtrent extra hulp kunt gebruiken, ik zal binnenkort weer intensievere 1-op-1 trajecten gaan aanbieden. Ik kan met je oplopen en je hier stap voor stap in begeleiden, mocht je dat fijn vinden. Wil je zelf jouw gewoonte-cirkel gaan uitwerken? Snappen hoe jouw emotionele eetbuien ontstaan? Download dan gerust hieronder de masterclass.

"Creëer een geweldige relatie met eten en stop jouw strijd met eten voorgoed!"

(ook als je voor jouw gevoel alles al eens hebt geprobeerd!)

Klik hier om een reactie achter te laten

Laat een reactie achter: